شاعر، موسیقی‌دان بزرگ ، نوازنده و هنرمند ایرانی قرن هشتم و نهم هجری  بود.

محمدرضا درویشی درباره مراغه ای می گوید:

"کمال‌الدین عبدالقادر بن غیاث‌الدین غیبی حافظ مراغه‌ای در سال 754 یا 758 قمری در مراغه متولد و در سال 838 قمری به خاطر بیماری طاعون در هرات(پایتخت ایران در زمان شاهرخ پسر تیمور) درگذشت."

عبدالقادر در مراغه متولد و تربیت شد و علوم متداول از جمله موسیقی را فرا گرفت و استاد او در این فن ، پدرش بود . پدرش در زمان خود موسیقیدان معروفی بود و فرزند را بسیار زود به تحصیل و آموزش قرآن و خط و موسیقی واداشت

او در موسیقی ، تالی صفی الدین ارموی بود، عود می زد  و تصنیف را استادانه می ساخت.

لقب او معلم ثانی در موسیقی است. وی علاوه بر اینکه نوازنده چیره دست عود بود در خوشنویسی و شعر و نقاشی هم تبحر داشت و حافظ قرآن بود.

 او همراه با فارابی، ابوعلی سینا، صفی‌الدین ارموی و قطب الدین شیرازی از بزرگ‌ترین نظریه‌پردازان موسیقی ایرانی به شمار می‌رود.

در اروپا برای نخستین بار دانشمند آلمانی گیزه وتر(Gizze Wetter)  (۱۸۵۰ – ۱۷۷۳) از عبدالقادر به عنوان نظریه‌پرداز موسیقی نام برده‌است. در آثار مراغه‌ای به موقام اشاره شده‌است.
خانم ثریا آقایوا محقق آثار مراغه‌ای می‌نویسد: در پژوهشهای مراغه‌ای برای نخستین بار مفهوم مقام (لار) و نظریه مربوط به آن نیز توضیح داده می‌شود.


در آثار عبدالقادر مراغه‌ای به موسیقی موقام اشاره شده‌است.

گفتنی ا‌ست عبدالقادر در نواختن ساز بربط استاد بود.

موسیقی سریال امام علی (ع) ساخته فرهاد فخرالدینی بر گرفته از آثار عبدالقادر مراغه ای می‌باشد.

برخی از آهنگ‌ها وتصنیف های عبدالقادر مراغه‌ای را گروهی به سرپرستی محمد رضا درویشی بازسازی و دوباره نوازی کرده‌اند. محمدرضا درویشی در سفری به ترکیه ۲۲ آهنگ از عبدالقادر مراغه‌ای را جمع آوری کرده است.

ترکیه ای ها از 120 سال قبل بر روی آثار او کار کرده‌اند و چندصد اثر را برگرفته از این تحقیقات در رپرتوار عثمانی جای داده‌اند.

چهار کتاب در زمینه‌ی موسیقی به عبدالقادر مراغه‌ای نسبت داده شده است:

جامع‌الالحان

مقاصدالالحان

زبدة‌الادوار

کنزالالحان

عبدالقادر به خاطر شیوه‌ی تربیت جامع آن روزگار که موجب شده بود تا هم حافظ قرآن باشد، هم نوازنده، شاعر، آهنگساز، خواننده و خطاط، تأثیر بسیار مساعدی در معاصران خویش برجای گذاشت و آثارش مورد استفاده و مراجعه‌ی آیندگان قرار گرفت.

گفتاری از ایشان:

او در کتاب ارزنده مقاصد الالحان درباره پدرش و هدف از یادگیری موسیقی می گوید:

« غرض آن حضرت از تعلیم بنده در این فن آن بود که چون قرآن را حفظ کرده بودم ، خواستند که معرفت نغمات  کما ینبغی این بنده را  حاصل شود  تا چون به تلاوت کلام الله مجید مشغول شوم ، به نغمات طیبه بدان ترنم کنم.»