سم شیرین!                

تهیه و ترجمه : دکتر هوشنگ فاضل عضو سابق هیات مدیره انجمن ام اس کانادا

و بنیانگذار مرکز آموزش علوم دندانپزشکی دانشگاه آزاد :

 

 

در اکتبر سال 2001 خواهرم بیمار شد.

او مبتلا به انقباض معده شده و دوره سختی را می گذراند.

راه رفتن برایش طاقت فرسا شده بود و برای خروج از تختخواب متوسل به هر چیزی می شد؛

او مبتلا به چنین درد فوق العاده ای بود.

 

تا ماه مارس 2002، از او آزمایشات متعددی به عمل آمد

وعضلات مختلفی از او بیوپسی شد،

بافتهای عضلانی اومورد آزمایش قرار گرفت و 24 نوع دارو برایش تجویز گردید.

 پزشکان نتوانستند بیماری او را تشخیص دهند و بفهمند که مشکل او در کجااست.

او پیوسته از درد فوق العاده ای رنج می برد

و آنقدر بیماری او شدت پیدا کرده بود که احساس می کرد دارد می میرد.

 

او تمام موجودی بانکی، خانه و زندگی و بیمه خود و هر آنچه را که مالک بود به دختر بزرگش بخشید

واز او خواست که از خواهر کوچکش سرپرستی و حمایت کند.

 

 

به تاریخ 22 مارس به عنوان آخرین تلاش برای نجات خود تصمیم گرفت

به فلوریدا سفر کند.( البته با استفاده از ویلچر)

 

در تاریخ 19 مارس به او تلفن کردم

که سوأل کنم نتیجه آخرین آزمایش های او چه بوده است،

و او گفت که در آزمایشها چیزی یافت نشد،

ولی پزشکان به این نتیجه رسیده اند که مبتلا به بیماری ام اس هستم.

 

 

مقاله ای را که دوستی برایم ایمیل کرده بود مجددا مورد بررسی قرار دادم

و از خواهرم سوأل کردم که

آیا از سودای رژیمی (دایت سودا) استفاده می کرده است؟

 او به من گفت که از این نوع سودا مصرف می کرده است.

در حقیقت با این پاسخ، آمادگی پیدا کرد که یکی از مشکلات را از بین ببرد.

 

 به او گفتم این امر را مورد توجه قرار دهد ومصرف دایت سودا را کنار بگذارد!

مقاله دوستم را برایش فرستادم، که یک قانون دان برایم فرستاده بود.

خواهرم در خلال 32 ساعت بعد از آن مذاکرات تلفنی به من گفت که

نوشیدن سودای رژیمی را قطع کرده و اکنون قادر به راه رفتن شده است.

 

اسپاسم های عضلانی از بین رفته بود.

او گفت که او احساس صد در صد بهبودی ندارد

ولی به یقین احساس می کرد که حالش بسیار بهترشده است.

او به من گفت که می خواهد با این مقاله نزد دکترش برود

و به هنگام بازگشت به شهر خود به من زنگ خواهد زد.

 

  بسیار خوب، او به من زنگ زد، و گفت پزشکش بسیار متعجب شده است.

او گفت به همه بیمارانش که مبتلا به ام اس هستند زنگ خواهد زد

و توصیه خواهد کرد که

             از مصرف هر نوع قند مصنوعی از هر نوع آن اجتناب کنند

 

زیرا این بیمارش ازاین نوع قند مسموم شده بود.

مسمومیت توسط آسپارتایمی که در دایت سودا وجود داشت

ودر واقع او به مرگ مرموز وتدریجی محکوم شده بود.

 

  در تاریخ 22 مارس که او به فلوریدا برگشت، تمام داروئی که باید مصرف می کرد

تنها یک قرص بود، و آن قرص فقط برای درمان مسمومیت با اسپارتیم بود!

او به راه خود به رسیدن سلامتی کامل ادامه می داد.

او اکنون راه می رفت! دیگر نیازی به ویلچر نداشت.

 


این مقاله زندگی او را نجات داد. در آن مقاله آمده بود که:

 

 

اگر در روی برچسب هر محصولی نوشته شده بود

                                          بدون قند یا Sugar Free؛

                                                                   حتی در باره آن فکر هم نکنید!

 

 

من چندین روز وقت خود را صرف کنفرانس جهانی امور مربوط به محیط زندگی در باره آسپارتیم کرده ام که دارای مارک های زیربودند:

" 'Nutra Sweet,' 'Equal,' and'Spoonful.' "

 

در متن راهنمای EPA"آژانس محافظت از محیط زیست آمریکا" بیان شده بود که

 در ایالات متحده آمریکا و در سال 2001، 

 یک بیماری همه گیر ام اس و لوپوس سیستمیک دیده شده است.

مشکل بود که بدرستی تصور کرد که چه سمِّی سبب شیوع این بیماری شده بود.

 

 

در این هنگام در هنگام اجرای آن کنفرانس برخاستم و گفتم که

من با مقاله ای در آنجا حضور دارم که دقیقا درمورد آن سوژه تهیه کرده ام.

من برایتان علتش را توضیح خواهم داد تا بدانید که به چه علت این بیماریها شایع شده است

وچرا آسپارتیم یا قند های مصنوعی اینقدر خطرناک است:

زمانی که حرارت این شیرین کننده از 86 درجه فارنهایت بالاتر برود،

الکل چوب موجود در آسپارتیم تبدیل به فرمالدئید می شود

و سپس مبدل به اسید فرمیک می گردد، که در نتیجه در بدن انسان سبب اسیدی شدن مواد خورده شده می شود... اسید فرمیک سمی است که در نیش مورچه قرمز یافت می شد. مسمومیّت با متانول در هنگام وجود شرایط دیگر، علائمی شبیه به ام اس و لوپوس سیستمیک از خود نشان می دهد.

 

بسیاری از بیماران مورد تشخیص غلط قرار می گیرند. اگرچه ام اس باعث مرگ نمی شود ولی مسمومیّت با متانول باعث مرگ می گردد.

 

 

ابتلا به لوپوس سیستمیک تقریبا به اندازه ام اس شایع است، بویژه در کسانی که عادت به نوشیدن نوشابه های دایت کوک و دایت پپسی دارند.

 

قربانی معمولا نمی داند که آسپارتیم مقصر اصلی بیماری او است. او مصرف آن را ادامه می دهد؛ با این کار آنچنان لوپوس تحریک می شود که بیمار را تا حالت رسیدن به مرگ تهدید می کند. بیمارانی را دیده ایم که  اگر دایت سودا را از خوراکیهای خود حذف کنند علائم لوپوس سیستمیک در آنها از بین می رود.

 

در مورد کسانی که برای آنها تشخیص ام اس داده شده است با ترک استفاده از نوشابه های دایت بسیاری ازعلائم بیماری آنها از بین خواهد رفت. ما بسیاری ازاینگونه بیماران را مشاهده کرده ایم  که  بینائی و شنوائی از دست رفته آنها بطور بسیار قابل ملاحظه ای بهبود یافته است. همچنین در مواردی وز وز گوش و گرفتگی عضلات در اثر استفاده از همین مواد است.

در هنگام ایراد یک سخنرانی گفتم" اگر شما از اسپارتیم با

مارک های(Nutra Sweet, Equal, Spoonful,)

و موادی مشابه آنها استفاده می کنید واگر از علائم گرفتگی عضلانی، سفتی عضلات، درد های کشنده، بیحسی در پاهایتان، دردهای عضلانی، سرگیجه، دوران سر، سردرد، وزوز گوش، درد های مفصلی، افسردگی های بدون علت، حملات اضطرابی، مشکل در ادای کلمات و صحبت کردن،  به هم ریختگی بینائی واز دست دادن خاطرات در رنج هستید، باید به این فکر بیافتید که مسمومیت با اسپارتیم ممکن است عامل اصلی آنها باشد.

حضار درخلال آن سخنرانی بالا می پریدند،

" درسته! درسته! من بعضی از این نشانه ها را دارم... یعنی من خوب میشوم؟"

پاسخ دادم که نوشیدن دایت سودا را کنار بگذارید و روی برچسب های مواد خوراکی نگاه کنید که حاوی اسپارتایم نباشد.

بسیاری از محصولات با این مواد ساخته می شوند! این مشکل بزرگی است. دکتر اسپارت( یکی از سخنرانان من) گوشزد کرد که در مشاهدات اخیر کلینیکی خود بسیاری از بیماران را می بینم که

دارای علائم ام اس هستند؛ ی

کی از نرسها هم اعلام کرد که 6نفر از دوستانش، که بسیار به دایت کوک معتاد بودند، روی همه آنها تشخیص ام اس داده شده است.

این امر نشانه تطابق نشانه های ام اس و مسمومیت با اسپارتیم است.

 

 

مصرف قند های رژیمی نه تنها ازچاقی جلوگیری نمی کنند

                                                   بلکه باعث چاقی بیشتر می شوند!!!

 

 

دایت سودا یک محصول رژیمی نیست!

این مایع به طور شیمیائی تغییر پیدا کرده است،

چند ماده سدیم دار(نمک) و اسپارتایم از محتویات دایت سودا است که

 در واقع شما را به تمایل به قند ها ترغیب می کند.

 

این امر درست بدان معنی است که شما اضافه وزن پیدا کنید.

همینطور این محصولات محتوی فرمالدئید است که

در سلولهای چربی بویژه در باسن و رانهای شما وذخیره می شود.

 

فرمالدئید محصولی واقعا سمّی است که

برای نگهداری نمونه های بافتی مورد استفاده قرار می گیرد. ب

سیاری از محصولاتی که ما روزانه از آن استفاده می کنیم حاوی این ماده شیمیائی است ولی نباید آنرا در بدن خود ذخیره کنیم.

 

دکتر اچ.جی. رابرتز در سخنرانی های خود بیان کرد که بیمارانش با ترک  استفاده از این گونه محصولات رژیمی  و بدون انجام ورزش های اضافی؛ دردوران انجام تحقیقات، بطور متوسط 19 پوند از وزنشان کاسته شد.

آسپارتایم بوِیژه برای بیماران مبتلا به دیابت خطرناک است.

 ما در یافتیم که بعضی از پزشکان، که باور داشتند بیماری دارند که مبتلا به رتینوپاتی بوده و شبکیه چشم آنها دچار گرفتاری شده است، در واقع، علائمی داشتند که مسبب آن اسپارتیم بوده است. آسپارتایم قند خون را از کنترل خارج می کند.

 

بیماران دیابتیک در معرض از دست دادن مشاعر خود هستند

به علت این واقعیت که اسید آسپارتیک و فنیل الانین مسموم کننده اعصاب هستند،

زمانی که بدون سایر آمینو اسید های لازم و بدون تعادل کافی مصرف شوند،

 این اختلال مشاعر را باعث می گردند.

 

درمان دیابتیکی ها تماما موضوع ایجاد تعادل می باشد. بطور ویژه با دیابتی ها، اسپارتیم از موانع عبور خون/مغز رد شده و سپس نورون های عصبی مغز را از بین می برد؛که باعث فساد در میزان های مورد تعادل اجزای مختلف مغز، حملات عصبی، افسردگی، دپرسیون دیوانه وار، حملات اضطرابی وهیجانی و بالاخره خشونتهای غیر قابل کنترل و شدید می شود.

 

همینطورمصرف آسپارتایم همین گونه عوارض را در بیماران غیر دیابتیک هم باعث می شود. مشاهدات پزشکی و مقالات متعدد نشان می دهد که هزاران کودکان بیماری که با بیماریهای ADD وADHD (نوعی بیماری ناشناخته کودکان که باعث فعالیت بیش از اندازه و بی توجهی و موارد مشابه می شود)تشخیص داده می شوند در چرخه زندگیشان و در عادات غذائیشان از اینگونه مواد شیمیائی استفاده می کرده و با حذف آن بهبود پیدا کرده اند.

 

بیماری شناخته شده ی "ساندروم جنگ خلیج فارس" در مردان و زنانی که در آن جنگ شرکت داشتند

مورد این سوء ظنّ است که در اثر مصرف دایت کوک و دایت پپسی به این بیماری مبتلا شده بودند.

  دکتر رابرت اخطار می کند که این گونه مواد، اگر درهنگام شروع رشد جنین و در ابتدای حاملگی مصرف شود ممکن است سبب آسیب هائی در زمان تولد شود، یعنی، کم هوشی و کند ذهنی کودکان.

د

ر چنین مواردی کودکان بویژه درمعرض خطر ابتلا به ناراحتی های عصبی خواهند شد

و هرگز نباید به کودکان شیرین کننده های مصنوعی داده شود.

 

بسیاری از تاریخچه های بیماری های مختلف کودکانی که در آنها تغییرات و مشکلات سیستم عصبی دیده شده است

گفته می شود که مستقیمن در اثر مسمومیت کشنده اینگونه شیرین کننده ها است.

در این باره یک معما نهفته است که :

 

بحثی در مورد آسپارتایم در کنگره آمریکا مورد بحث قرار گرفت، زمانی که در ساختن صد گونه محصولات مختلف از این ماده استفاده شده بود ومصرف آن محصولات  موجب اعتراضات بسیار شدید گردید. از زمان بررسی این گفتگو ها، ازاین مباحث دو نتیجه در مورد آن گرفته شد، ولی هنوز هیچ اقدام عملی در این مورد صورت نگرفته است. زیرا لابی های  دراگ و مواد شیمیائی مربوطه دارای جیب های گل و گشادی هستند که به این زودی پر نمی شود.

با کمال تأسف،با آن که حق امتیازMONSANTO  در مورد آسپارتایم تاریخش گذشته است!

در حال حاضر بیش از 000/5 محصول در بازار موجود است

که محتوی این ماده شیمیائی کشنده است

و هزاران محصول دیگر نیز ساخته می شود.

هر کسی دوست دارد یک قطعه پای محتوی آسپارتایم میل نماید.

من اطمینان دارم که MONSANTO، خالق آسپارتایم، به خوبی اطلاع دارد که

                 این ماده تا چه میزان کشنده است.
 

 

خنده دار است اگر بدانیم که در میان دیگران MONANTYOبانی و بنیانگزار انجمن دیابتی های آمریکا ، انجمن دیابتی های آمریکا و کنفرانس کالج پزشکان امریکائی است.

 

این امر اخیرا در نیویورک تایمز منعکس گردید.

این انجمن ها حق انتقاد در مورد مواد افزودنی  ندارند

و نمی توانند لینک آنها را به دیگران برسانند

زیرا از مراکز صنایع غذائی پول دریافت می کنند

و موظفند که محصولات آنها را مورد تأیید قرار دهند.

 

 

در آمریکا، سناتور Howard Metzenbaum لایحه ای را نوشت و ارائه کرد

که ملزم می ساخت  برچسب اخطار دهنده روی محصولاتی که محتوی آسپارتایم است، بویژه در مورد زنان حامله ، کودکان و نوزادان ، باید به مورد اجرا در آید.

 

همچنین بر اساس این لایحه باید انجمن مستقلی روی خطرات و مشکلاتی که این ماده ایجاد می کند تحقیق کند تا معلوم شود چه تأثیرات سوئی از نظربیماریها، تغییرات شیمیائی مغز، تغییرات عصبی و رفتاری روی عموم مردم می گذارد.

این لایحه رد شد.

از آن جهت که لابی های قدرتمند دارو و مواد شیمیائی مسئول این امر هستند،

اجازه داده می شود که این مواد بیماریهای فراوان و مرگباری را باعث شودکه

 در جامعه شناخته نشده اند.