فریدریش ویلهلم نیچه  ( ۱۸۴۴ -  ۱۹۰۰) :

فیلسوف، شاعر، آهنگساز و فیلولوژیست کلاسیک بزرگ آلمانی بود.

از مشهورترین عقاید وی نقد فرهنگ، دین و فلسفهٔ امروزی بر مبنای سؤالات بنیادینی دربارهٔ بنیان ارزش‌ها و اخلاق بوده‌است.

نوشته‌های وی سبک تازه‌ای در زبان آلمانی محسوب می‌شد؛ نوشته‌هایی بسیار ژرف و پر از ایجاز، آمیخته با افکاری انقلابی که نیچه خود روش نوشتاری خویش را گزین گویی‌ها می‌نامید.

نیچه بر خلاف آنچه تصور می‌شود بیشتر بر حرکت جمعی جامعه پیش می‌رود

و مرگ یک ملت را مردن آرمانها و ارزش‌های انسانی می‌پندارد

و همین را دلیل مستحکم بر نفوذ مذهب و نابودی پیشروی می‌داند

و مذهب را زاده خیال می‌داند

و تا آنجا پیش می‌رود که می‌گوید:

تمامی قلمرو اخلاق و دین ذیل این برداشت از علت‌های زادهٔ خیال جای می‌گیرد

نیچه یکی از نمونه‌های عالی خردمندی بینای دیونوسوسی خود را در حافظ می‌یابد. نام حافظ ده بار در مجموعه‌ی آثار وی آمده است. بی‌گمان، دل‌بستگی گوته به حافظ و ستایشی که در دیوان غربی–شرقی از حافظ و حکمت شرقیِ او کرده، در توجه نیچه به حافظ نقشی اساسی داشته است. در نوشته‌های نیچه نامِ حافظ در بیشتر موارد در کنار نام گوته می‌آید و نیچه هر دو را به عنوان قله‌های خردمندی ژرف می‌ستاید.

 

کتاب‌های ترجمه شده به فارسی

  • زایش تراژدی
  • تأملات نابهنگام
  • انسانی، زیادی انسانی
  • سپیده‌دمان
  • حکمت شادان(یا اندیشهٔ طربناک)
  • چنین گفت زرتشت، کتابی برای همه کس و هیچ کس
  • فراسوی نیک و بد، درآمدی بر فلسفهٔ آینده
  • تبارشناسی اخلاق
  • غروب بتان، فلسفیدن با پتک
  • دجّال
  • اینک انسان
  • نیچه در برابر واگنر
  • واپسین شطحیات 
  • اراده قدرت
  • اکنون میان دو هیچ (مجموعه اشعار از کتب مختلف نیچه)

 

 

سخنان زیبا از فردریش نیچه:
 

بزرگترین فاجعه آن روزی به سراغ بشریت می آید که

                                                                   خیال پردازان ناپدید گردند  .  
   

 سراسر تکامل انسان به این سبب بوده است که

                                                انسان درباره اش خیال پردازی کرده است .
 

 

آن چه دیروز یک رویا بود،

امروز یک واقعیت است

                                   و آن چه امروز یک رویاست،

                                    فردا به واقعیت خواهد پیوست .
     

                       همه شاعران، موسیقی دانان و عارفان خیال پردازند.

 

 

در حقیقت خلاقیت محصول نوعی خیال پردازی است .

 

 

 فهمیدم که

       ارادهٔ زندگی برتر و نیرومندتر در مفهوم ناچیز نبرد برای زندگی نیست،

بلکه

        در اراده جنگ اراده قدرت و اراده مافوق قدرت است