آلبرت اینشتین : ( ۱۸۷۹ - ۱۹۵۵)

فیزیک‌دان نظری آلمانی بود.

او بیشتر به خاطر نظریّه نسبیت و بویژه برای هم‌ارزی جرم و انرژی (E=mc۲)

(که از معروف ترین روابط فیزیک بین غیرفیزیک‌دان‌هاست) شهرت دارد.

 

علاوه بر این، او در بسط تئوری کوانتوم و مکانیک آماری سهم عمده‌ای داشت.

اینشتین جایزه نوبل فیزیک را در سال ۱۹۲۱ برای خدماتش به فیزیک نظری و به خصوص به خاطر کشف قانون اثر فوتوالکتریک دریافت کرد.

او به دلیل تأثیرات چشمگیرش،

به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فیزیکدانانی شناخته می‌شود

که به این جهان پا گذاشته‌اند.

 

اینشتین معادله‌ای را مطرح کرد که جانشین قانون جاذبه نیوتون شد.

این معادله بعدها با نام معادله میدان اینشتین شناخته شد

 

این نظریه قائل به این است

        که نه تنها کسانی که با یک سرعت ثابت در حرکتند،

                                            بلکه تمامی ناظران یکسان و هم ارز هستند.

 

در نسبیت عام، گرانش دیگر نیرو محسوب نمی‌شود (مانند قانون جاذبه نیوتون

بلکه آن نتیجه خمیدگی مکان- زمان است.

 

ایشان به موسیقی علاقه زیادی داشتند و برخی اوقات به نواختن ویولون می پرداختند.

اینشتین در یکی از سخنرانی های خود اظهار داشته بود :

"درحالیکه خلاقیت بتهوون در موسیقی بر کسی پوشیده نیست،

اصالت موسیقی موتزارت او را در جهان جاودان و در انتظار کشف، باقی نگه داشته است."

 

وی به نظرات شوپنهاور علاقه ویژه ای داشته است.

سخنانی از  اینشتین :

 

- اگر نظریه نسبیت من به اثبات برسد

               آلمان مدعی آلمانی بودنم می‌شود

                                            و فرانسه اعلام می‌کند من شهروند جهانم.

اما

اگر نظریه‌ام درست نباشد

                               فرانسه مرا آلمانی

                                                      و آلمان یهودی ام خواهند خواند.

 

 

- این دیگر چه معمایی است

                               که هیچ‌کس مرا درک نمی‌کند

                                                               ولی همگان مرا می‌پذیرند.

 

- یکی از قویترین عللی که منجر به ورود آدمی به عرصه ی علم و هنر می شود

                                             فرار از زندگی روزمره است.

 

 

- نهایت فرومایگی است

           اگر رفتار آدمی را منحصر به ترس از تنبیه یا امید به پاداش باشد.