یوهان ولفگانگ ون گوته : (1749-1832)

 

شاعر، ادیب، نویسنده، نقاش، محقق، انسان‌شناس، فیلسوف و سیاست‌مدار آلمانی بود. او یکی از کلیدهای اصلی ادبیات آلمانی و جنبش وایمار کلاسیک و همچنین رمانتیسیسم به شمار می‌رود. وی یکی از مردان بزرگ فرهنگی قرون ۱۸ و ۱۹ اروپا و یکی از افراد برجستهٔ ادبیات جهان محسوب می‌شود. گوته در آلمان، شکسپیر در انگلستان، ویکتور هوگو در فرانسه و دانته در ایتالیا را چهار رکن ادبیات اروپا می‌دانند.

 

گوته در وایمار به تحصیل زبان‌های فارسی و عربی و همچنین قرآن پرداخت

و شیفتهٔ اشعار حافظ شد.

 

جمله  نیچه در رابطه با گوته :

" گوته با هشتاد و دو سال عمر، زیادی زیســـت.
یعنی در سال‌ های پایانی عمرش، آفرینش هنری نداشت. ولی من حتی
یکی دو سال از همان «سال‌های زیادی» گوته را با قرن‌ ها طول عمر
مردمان مدرن، با سرافرازی مبادله می‌کنم. "

 

مهم‌ترین آثار گوته:

  • اگمونت - (۱۷۸۸)
  • نغمه‌های رومی - (۱۷۹۰)
  • فاوست - (۱۸۳۲ / ۱۸۰۸)
  • تئوری رنگ‌ها - (۱۸۱۰) (علوم طبیعی)
  • سفرنامه ایتالیا - (۱۸۱۷)
  • دیوان غربی-شرقی - (۱۸۱۹) (تقدیم به حافظ شیرازی)
  • ورتر
  • ایفی ژنی

 

سخنان زیبا از گوته:


 

   در درون جسارت ،

                                         نبوغ و قدرت سحر آمیزی نهفته است.

 

*******************

 

طوفان های حوادث،

                                اخلاقیات و روحیات انسان را تقویت می کند.

 

*******************

 

مردان شجاع فرصت می آفرینند

                                     ترسوها و ضعفا منتظر فرصت می نشینند .

 

*******************

 

استعداد در فضای آرام رشد میکند و

                                                    شخصیت در جریان کامل زندگی .

 

*******************

 

 هیچ کس نمی تواند

                                ما را بهتر از خودمان فریب دهد .

 

*******************

 

اگر به مهمانی گرگ می روید ،

                                                سگ خود را به همراه ببرید .

 

*******************

 

جوانی نیز مانند پاک ترین و بهترین عشقها

                                                                سرانجامی ندارد .

 

*******************

 

رفتار آدمی، آئینه‌ای است که

                                      در آن، تصویر هرکسی انعکاس می‌یابد.