گرم‌ترین منطقه جهان در ایران حتی باکتری هم امکان حیات ندارد

 

گرم‌ترین منطقه جهان در ایران قرار دارد!

گرم‌ترین نقطه کره‌زمین 

                           با دمای نزدیک به ۷۰ درجه در سایه

                                                                         در دشت لوت ایران قرار گرفته است.

دکتر پرویز کردوانی، بیابان‌شناس معروف ایرانی با اعلام این مطلب گفت:

منطقه گندم بریان در دشت لوت که در ۸۰ کیلومتری شهداد و در شرق رود بیرجند قرار
گرفته است، منطقه‌ای با پوشش آتشفشانی است و همین پوشش سیاه آتشفشانی موجب بالا رفتن شدید گرما در این منطقه می‌شود
.

به گفته وی این منطقه همچنین پست‌ترین منطقه داخلی ایران نیز محسوب می‌شود

 

                      و این موضوع نیز از دیگر دلایل گرمای شدید آن است.

کردوانی معتقد است که 

در گندم بریان،

در منطقه‌ای به‌طول ۲۰۰کیلومتر و عرض ۱۵۰ کیلومتر

               

                   هیچ موجود زنده‌ای زندگی نمی‌کند

 

و

شرایط به‌گونه‌‌ای است که

           

           امکان زیست هیچ گیاه یا حیوانی وجود ندارد

 

 

 

گواه کردوانی بر این موضوع این است که

در تحقیقات خود مشاهد‌ه‌کرده است که

 

گاو و گوسفند مرده‌ای که توسط کامیون‌های عبوری در گندم بریان رها شده بودند

تجزیه نشده و نگندیده بودند

بلکه فقط در اثر حرارت خورشید خشک شده بودند.

به گفته وی این موضوع نشان می‌دهد که

 

           در این منطقه حتی باکتری هم امکان حیات ندارد.

کردوانی اضافه کرد:

در نزدیکی گندم بریان پدیده‌های طبیعی بسیار زیبایی ازجمله کلوت‌های
بیابان لوت قرار دارد.

این کلوت‌ها رشته دالان‌های موازی هستند که

بر اثر باران و باد شدید به مرور زمان ایجاد شده است

                               و ارتفاع دیواره‌های آن‌ها به ۲۰۰ متر می‌رسد.

دکتر کردوانی گفت:

پیش از اعلام میزان گرمای گندم بریان گمان می‌شد صحرای لیبی در شمال
صحرای آفریقا با
۷/۵۷ درجه سانتی‌گراد حرارت، گرم‌ترین منطقه کره
زمین باشد

اما امروز مشخص شده است که

گندم بریان در بیابان لوت 

 با دمایی بیش از ۶۷
درجه سانتی‌گراد در سایه ،گرم‌ترین نقطه کره خاکی است

 

منبع: همشهری آنلاین

 

/ 1 نظر / 8 بازدید
سيدعلي الحسيني

با نگاهی به نقشه‌ی ایران متوجه وجود تعدادی دریاچه های نمک خشک در مثلث واقع بین تهران و مشهد وشيراز و منطقه دریاچه اورومیه می شویم . وبا توجه به وسعت و ارتفاع و پراکندگی این اماکن نسبت به سطح دریا با یک حساب سرانگشتی دقیق و عزم و اراده ملی می توان آب شور دریای خزر و همچنین خلیج فارس را تا ۲۵۰کم تقریبا به این مناطق رساند و با احداث مجتمع های شیرین کننده آب (مانند دستگاه های موجود در منازل(اسموزی)) آب شیرین تامين نمود و پساب آن به اين دریاچه های شور هدايت کرد و با احتساب ارتفاع و فاصله و جاذبه زمین هرچه بیشتر در کم کردن اتلاف میزان انرژی و هدر رفتن هزینه ها بهره برد و با پرشدن دریاچه و سرریز شدن آنها در ده‌های آتی با انجام لوله کشی حساب شده میزان آب اضافی را به نزدیکترین دریاچه در پایین دست و به روش سیفون هدایت کرد . و بدینسان هم بشر از اب شیرین آن بهره خواهند برد وبا پساب آن به طبیعت و به مرور زمان طراوت بخشید و اکوسیتم خشک را احیاء نمود. منتظر پیشنهاد نظر انتقاد می باشم .